Η κληρονομιά της “Πλατείας”

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...





Ευνοήθηκε η Χρυσή Αυγή από τους “Αγανακτισμένους”; Βρήκε πρόσφορο έδαφος και κέρδισε οπαδούς στις διαδηλώσεις, το καλοκαίρι του 2011; Ήδη γίνεται συζήτηση στα social media με σκοπό να βρεθούν απαντήσεις και οι λόγοι για την άνοδο του νεοναζιστικού κόμματος και η πιο πρόσφατη έχει να κάνει με τους “Αγανακτισμένους” και την επιρροή που απέκτησε η Χρυσή Αυγή στις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις.
Προφανώς και οι “Αγανακτισμένοι” δεν είναι η κύρια αιτία ανόδου της Χ.Α. Η “Πλατεία” όμως ευνόησε και διοχέτευσε ως ένα βαθμό, σ’ ένα μεγάλο μέρος του κόσμου την ακραία, εθνικιστική ρητορεία.
Τους “Αγανακτισμένους” τους παρακολούθησα εκ του σύνεγγυς από την αρχή της κατάληψης της Πλατείας. Τις πρώτες μέρες υπήρχε η εικόνα της αυθόρμητης κινητοποίησης χιλιάδων πολιτών. Στο επόμενο όμως διάστημα που ακολούθησε, ανέλαβαν οι “επαγγελματίες” της πολιτικής, οι δημαγωγοί και στην πάνω αλλά και στην κάτω Πλατεία. Ομολογουμένως η παρουσία της Χρυσής Αυγής οργανωμένα δεν υπήρχε στο Σύνταγμα. Ούτε επίσης άλλων πολιτικών σχηματισμών (και αναφέρομαι στο χώρο της Αριστεράς) που να φέρουν κάποια διακριτικά. Όμως αυτό μικρή σημασία έχει.
Η Πλατεία, με την ισοπεδωτική λογική της μούντζας, της κρεμάλας, του “να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή” εξοικείωσε του πολίτες με την ιδέα της απαξίωσης του δημοκρατικού πολιτεύματος και έκανε περισσότερο αποδεκτή κάθε ακραία, πολλές φορές στα όρια του εξτρεμισμού, αντίληψη περί λειτουργίας ενός αστικού κράτους. Με αυτή την έννοια, ναι, η Χρυσή Αυγή επωφελήθηκε από την ψυχολογία της μάζας που κατέκλυε την Πλατεία και με τις απλές, συνθηματολογικές της διακηρύξεις περί εθνικισμού, αδούλωτου πνεύματος κλπ έγινε ελκυστική στους ψηφοφόρους. Είναι αστείο να μην πιστεύει κάποιος ότι μέλη της δεν περευρίσκονταν εκείνες τις μέρες στο Σύνταγμα. Τέτοιοι χώροι αθρόας προσέλευσης κόσμου είναι κατεξοχήν πεδία στρατολόγησης για τις ακροδεξιές-νεοναζιστικές οργανώσεις. Το ίδιο άραγε δε γίνεται για παράδειγμα και στα γήπεδα; Εκεί έχετε δει ποτέ χρυσαυγίτες να φέρουν με τρόπο διακριτό τα σύμβολά τους;  
Κάτι ανάλογο γινόταν και στην Κάτω Πλατεία, καθώς εκεί περισσότερο βρισκόμουν, όταν στις λαϊκές συνελεύσεις ανέβαιναν στο βήμα (εκτός από τον απλό κόσμο)  γνωστά στελέχη της Αριστεράς και έβγαζαν πύρινους λόγους. Προφανώς και για την Αριστερά ο χώρος ήταν πρόσφορος για να κερδίσει ψηφοφόρους. Φυσικά και δεν μ’ ενοχλεί (δική μου άποψη είναι) η προσπάθεια εύρεσης νέων ψηφοφόρων (εξάλλου τα στελέχη των κομμάτων, αυτό κάνουν), αρκεί να έχουμε αίσθηση της πραγματικότητας και να μην ηδονιζόμαστε με απόψεις για αγνές, αδούλωτες, ειλικρινείς προθέσεις του απλού λαού.
Η Πλατεία, μετά από έναν και πλέον χρόνο έχει θερμούς υποστηρικτές αλλά και πολέμιους. Όπως αποδείχτηκε δεν ανέτρεψε καθεστώτα, συντηρητικοποίσε τους πολίτες, συνέβαλε στη εδραίωση του “πατριωτικού”-εθνικιστικού αλλά και λαϊκίστικου λόγου καθώς το πολιτικό μας σύστημα αδυνατούσε να προσφέρει λύσεις, να δώσει ένα καινούριο όραμα. Έτσι, οδηγηθήκαμε στην προβολή προταγμάτων προηγούμενων δεκαετιών μιας και “αυτά ξέρουμε, αυτά εμπιστευόμαστε”.
Είναι η ελληνική κοινωνία, μια κοινωνία σε μετάβαση; Θα απαντήσω ναι, αλλά μέχρι τώρα, έχει βάλει δυστυχώς την όπισθεν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις