Το ηλεκτροσόκ της υποβάθμισης ίσως ξυπνήσει τον κοιμισμένο Ολάντ…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Η υποβάθμιση της Γαλλίας και η απώλεια των 3Α απο τον Οίκο Moody’s ήταν εδώ και μήνες αναμενόμενη. Οι αγορές αντέδρασαν ψύχραιμα, καθώς είχαν προεξοφλήσει το γεγονός, και στο εξωτερικό το θέμα δεν πήρε τις διαστάσεις που ορισμένοι θα ήθελαν -όπως για παράδειγμα το περιοδικό «The Economist» που στο εξώφυλλό του, της 17ης Νοεμβρίου, υποστήριζε ότι η Γαλλία είναι μια «ωρολογιακή βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης».
Η αλήθεια είναι ότι η γαλλική οικονομία ασθενεί. Δεν είναι, όμως, ο μεγάλος ετοιμοθάνατος της Ευρώπης, όπως ο Σόιμπλε θα ήθελε να την παρουσιάσει όταν διέρρευσε ότι ζήτησε από τους πέντε ανεξάρτητους οικονομικούς συμβούλους της γερμανικής κυβέρνησης, τους επονομαζόμενους και πέντε σοφούς, να εξετάσουν την κατάρτιση μελέτης για την εξυγίανσή της.
Αυτά είναι τα γνωστά παιχνιδάκια της Γερμανίας και συντηρητικών περιοδικών όπως ο «Εconomist»  ή το «Der Spiegel», που σιγοντάρουν το στοχευμένο -ενδεχομένως- έργο Οίκων Αξιολόγησης όπως  του Moody’s, που διευκολύνει την επιβολή από το Βερολίνο νεοφιλελευθέρων πολιτικών χωρίς όρια στην Ευρωζώνη, με αφορμή την κρίση.
Γιατί, πώς να εξηγήσει κανείς ότι ο Moody’s και άλλοι Οίκοι Αξιολόγησης έκαναν τα στραβά μάτια με τη Lehman Brothers και δεν αγγίζουν τα ιερά 3Α σε Ηνωμένες Πολιτείες και Μεγάλη Βρετανία με τα τεράστια χρέη και τα μεγάλα ελλείμματα;
Όμως, μια υποβάθμιση είναι αποκλειστικά και μόνο μια άσχημη προοπτική για τη Γαλλία; Κατά τη γνώμη μου όχι.
Όταν η Standard & Poor’s, πρώτη άνοιξε τον χορό της υποβάθμισης της γαλλικής οικονομίας τον περασμένο Γενάρη, έγιναν ρεπορτάζ, γράφτηκαν άρθρα, αναλύσεις, μυθιστορήματα, αλλά η Γαλλία συνέχισε να δανείζεται με χαμηλά (σχεδόν μηδενικά) επιτόκια.
Και σήμερα, Τετάρτη που γράφω αυτές τις γραμμές, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Άρα;
Το Παρίσι θεωρείται πιο σίγουρο απο τις αγορές. Με τη στάση του ο χρηματοπιστωτικός κόσμος προεξοφλεί ότι η γαλλική οικονομία δεν θα κάνει κάποιο στραβοπάτημα -πράγμα που δεν ισχύει για την Ρώμη ή τη Μαδρίτη…
Απο την άλλη, η Γαλλία έχει επιπρόσθετες γραμμές άμυνας, όπως είναι οι σημαντικές αποταμιεύσεις σε ιδιωτικό επίπεδο που μπορεί να λειτουργήσουν σαν σωτήριο μόσχευμα στο εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα της οικονομίας της.
Κατά αυτόν τον τρόπο η υποβάθμισή της κατά μία βαθμίδα, σε «Aa1» από «Aaa» με αρνητικό outlook, μπορεί να μεταφραστεί και σαν βαθμολογία σε μαθητικό διαγώνισμα όπου ο μαθητής αντί για 20/20 πήρε 18/20…
Με λίγα λόγια οι Γάλλοι δεν έχασαν και πολλά πράγματα. Βέβαια, θα περιμένουμε να δούμε και τι «βαθμό-επιτόκιο» θα πάρουν όταν θα χρειαστεί να δανειστούν στο μέλλον από τις αγορές…
Η υποβάθμιση, πάντως, μπορεί να ταρακουνήσει τον Ολάντ και την κυβέρνησή του που έδιναν την εντύπωση ότι θεωρούσαν το χρόνο αιώνιο…
Το ηλεκτροσόκ του  Moody’s, του Σόιμπλε και του Economist, θα τους υποχρεώσει να κάνουν τις δομικές μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά που θα φρενάρουν την αποβιομηχανοποίηση και θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα. Μεταρρυθμίσεις που υποσχόταν, εδώ και 20 χρόνια, ο εκάστοτε Γάλλος πρόεδρος και -τελικά-επέβαλε, μαζί με τους εταίρους του, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά όχι στην δικιά του…
Ίσως το πακέτο ανταγωνιστικότητας που ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα ο Φρανσουά Ολάντ να είναι η αρχή. Το μόνο μελανό σημείο της υποβάθμισης είναι ότι η Γαλλία «έπεσε» λίγο περισσότερο στα μάτια του Βερολίνου, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου που διατηρούν τη θεάρεστη αξιολόγηση των 3Α….
Αλλά, μήπως στο περίφημο γαλλογερμανικό ζεύγος η Γαλλία δεν ήταν ήδη 10 εκατοστά πίσω απο τη Γερμανία; Ε, τώρα είναι 20…
Οικονομικά και πολιτικά, Γαλλία και Γερμανία δεν παίζουν στην ίδια κατηγορία, εδώ και καιρό. Αυτό αποδεικνύει ότι η κρίση ούτε πίσω μας είναι, όπως συνηθίζουν να δηλώνουν καθησυχαστικά ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες, ούτε και έχει διευθετηθεί.
Πιστεύω ότι η υποβάθμιση της Γαλλίας και οποιαδήποτε υποβάθμιση μεγάλης ευρωπαϊκής οικονομίας, από δω και στο εξής, μπορεί να μην είναι αυτός καθ’ αυτός καταλύτης για θετικές εξελίξεις, σίγουρα όμως θα επιταχύνει τις οποίες διαδικασίες.
Μαρία ΔεναξάΓράφει: Μαρία Δεναξά

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις