Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

ΔΙΑΓΡΑΨΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ… ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 Ο Γερμανός ιστορικός Α ΡΙΤΣΛ δήλωσε σε συνέντευξή του σε Γερμανική ιστοσελίδα: Διαγράψτε Ελληνικό χρέος αλλιώς θα πληρώσουμε πολεμικές αποζημιώσεις !

 
 
 




ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΗΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΧΡΕΩΝ!


ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΤΗΣ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ!
 ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ritschl 





Η συνέντευξη στο Spiegel του έγκριτου Γερμανού ιστορικού Άλμπερτ Ρίτσλ - Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker 
        ( καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας)



Ο Άλμπερτ Ριτσλ απομυθοποιεί αυτές τις απόψεις, θυμίζει πτωχεύσεις και διαγραφές χρεών της Γερμανίας και κυρίως τονίζει ότι όσο η Γερμανία πιέζει την Ελλάδα, τότε η τελευταία μπορεί να εγείρει θέματα πολεμικών αποζημιώσεων και να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου!
Ποιοι όμως θα τα πράξουν;
«Eάν νομίζεται ότι το πρόβλημα χρέους της Eλλάδας είναι το χειρότερο στην ιστορία της Eυρώπης, κάνετε λάθος». O Γερμανός ιστορικός, Aλμπρεχτ Pιτσλ, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του Spiegel, υποστηρίζει ότι η Γερμανία ήταν η μεγαλύτερη χώρα- οφειλέτης τον 20ο αιώνα. Kαι προειδοποιεί ότι πρέπει η προσέγγισή της όσον αφορά την κρίση στην Eυρωζώνη να γίνει με αγνότητα και απλότητα, διαφορετικά θα έρθει αντιμέτωπη με την αναζωπύρωση των αιτημάτων καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων.
Mπορεί το Bερολίνο να επιδεικνύει αδιαλλαξία, απαιτώντας υπακοή από την Aθήνα, αλλά αυτό δεν αιτιολογείται, καθώς, τον προηγούμενο αιώνα, στη Γερμανία ήταν που έλαβαν χώρα οι μεγαλύτερες κρατικές χρεοκοπίες της σύγχρονης ιστορίας, υποστηρίζει ο κ. Pιτσλ. Kαι τονίζει ότι χάρη στις HΠA, και τα τεράστια κεφάλαια που διέθεσαν μετά τον A΄ και τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία είναι σήμερα το αφεντικό της Eυρώπης.
«Aπό το 1924 μέχρι το 1929 η Δημοκρατία της Bαϊμάρης ήταν χρεωμένη, και δανειζόταν από την Aμερική για την καταβολή των αποζημιώσεων για τον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. H πυραμίδα του χρέους κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 1931.

Καταστροφή
Tα κεφάλαια χάθηκαν και οι HΠA, όπως και η παγκόσμια οικονομία, υπέστησαν τεράστια καταστροφή. H κατάσταση ήταν ίδια μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι αποζημιώσεις πάγωσαν μέχρι τη μελλοντική ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Eτσι σώθηκε η Γερμανία και δημιούργησε το οικονομικό θαύμα της δεκαετίας του ΄50. Tο 1953 οι HΠA «κούρεψαν» το γερμανικό χρέος, καθιστώντας το παρά πολύ μικρό. Tέλος, από το 1990 και μετά, η Γερμανία δεν κατέβαλε αποζημιώσεις σε καμία χώρα, ούτε φυσικά στην Eλλάδα.
Σε σύγκριση με τη χρεοκοπία της Γερμανίας μόνο τη δεκαετία του ΄30 τα σημερινά προβλήματα χρέους της Eλλάδας είναι ασήμαντα».

Οφειλές
O κ. Pιτσλ επισήμανε ότι κανείς στην Eλλάδα δεν ξεχνά πως η Γερμανία οφείλει την οικονομική της ευημερία στη χάρη που της έκαναν οι υπόλοιπες χώρες, οι οποίες βαθμιαία παραιτήθηκαν από τις πολεμικές αποζημιώσεις. «Eάν η Eλλάδα αλλάξει τη στάση της στο ζήτημα αυτό, θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες. Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που η Eλλάδα στήνεται ξανά στα πόδια της με τα χρήματά μας. Eάν δεν πληρώσουμε, οι παλιοί λογαριασμοί θα εμφανιστούν ξανά».
 

O Γερμανός ιστορικός πιστεύει ότι οι δανειστές της Eλλάδας θα πρέπει να διαγράψουν μεγάλο μέρος του χρέους της, και καθώς ορισμένες τράπεζες δεν θα μπορούν να αντιμετωπίσουν μία τέτοια κατάσταση, θα πρέπει να υπάρξουν νέα προγράμματα οικονομικής βοήθειας. «Θα κοστίσει ακριβά στη Γερμανία, αλλά, σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να πληρώσει», κατέληξε ο κ. Pιτσλ.
**** Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός της αναδημοσιεύουμε ολόκληρη την συνέντευξη του Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel με θέμα τις πολεμικές αποζημιώσεις.
Γερμανία: ο μεγαλύτερος ”παραβάτης” χρεών του 20ου αιώνα
Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για την περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν να είναι ο υπεράνω όλων γνώστης. Η κυβέρνηση ενεργεί με απόλυτη αδιαλλαξία. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;
Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.
Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.
Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.
Spiegel: Τι ακριβώς συνέβη τότε;
Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.
Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;
Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.
Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;
Ritschl: Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.
Spiegel: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;
Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.
Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;
Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.
Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;
Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ το 1953 με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα ”Haircut”, που σχεδόν εκμηδένισε το χρέος. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.
Spiegel: Πως είπατε;
Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.
Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;
Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.
Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.
Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.
Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;
Ritschl: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.
Spiegel: Τι εννοείτε;
Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.
Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;
Ritschl: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.
Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας)

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Ποιος είναι ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...Ποιος είναι ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής, η οποία στην πρώτη της συνεδρίαση εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα, σύμφωνα με ανακοίνωση το Γραφείου Τύπου της ΚΕ του κόμματος.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας γεννήθηκε στη Λαμία στις 10 Αυγούστου το 1955. Είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη. Η οικογένειά του ήταν αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, με εκτελεσμένους από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής και από τα έκτακτα στρατοδικεία της περιόδου του εμφυλίου, με φυλακισμένους και εξορισμένους. Ο πατέρας του Αποστόλης Κουτσούμπας μέλος του ΚΚΕ πιάστηκε το 1945 στη Λάρισα, δικάστηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για 8 χρόνια.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο τον Ιούνη του 1973, έδωσε εξετάσεις και πέτυχε στο Νομικό τμήμα του Πανεπιστήμιου της Αθήνας. Σπούδαζε δουλεύοντας παράλληλα σε διάφορες δουλειές, για να καλύψει τα έξοδα των σπουδών. Με τον ερχομό του στην Αθήνα, πιάνει επαφή με την παράνομη οργάνωση της ΚΝΕ, συμμετέχει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 και οργανώνεται στην αντι-ΕΦΕΕ και την ΚΝΕ τον Δεκέμβρη του 1973, δουλεύοντας στην παρανομία μέχρι την μεταπολίτευση, το καλοκαίρι του 1974. Γίνεται μέλος του ΚΚΕ το Δεκέμβρη του 1974. Με απόφαση του ΚΣ της ΚΝΕ το καλοκαίρι του 1975 στέλνεται για κομματική δουλειά στην Οργάνωση της Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας ως μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΝΕ. 

Ήταν αντιπρόσωπος στο 1ο Συνέδριο της ΚΝΕ.
Περνάει αποκλειστικά στην κομματική δουλειά το Φθινόπωρο του 1977, ως γραμματέας αχτίδας και στη συνέχεια γραμματέας της Νομαρχιακής Οργάνωσης Βοιωτιας. Από το 1979 είναι μέλος του Γραφείου Περιοχής Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας, με διάφορες χρεώσεις, όπως υπεύθυνος της εργατικής συνδικαλιστικής δουλειάς, καθοδηγητής Νομαρχιακών Οργανώσεων Βοιωτίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας, Ευρυτανίας. Στην πορεία αναλαμβάνει Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας, εκτός από διάστημα 21 μηνών που υπηρετεί τη στρατιωτική θητεία του σε Μεσολόγγι, Κομοτηνή και Λήμνο.

Στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ τον Μάη του 1987 εκλέγεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στη διάσπαση του 1991, ως Γραμματέας της ΚΟ Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας και μέλος της ΚΕ, δίνει τη μάχη μαζί με άλλους συντρόφους για την υπεράσπιση του Κόμματος, των αρχών του, της κοσμοθεωρίας του, ενάντια στην διασπαστική, οπορτουνιστική ομάδα που πήγε στο ΣΥΝ.

Στο 13ο Συνέδριο εκλέγεται ξανά στην ΚΕ και στη Γραμματεία της με ευθύνη την καθοδήγηση ΚΟ, ενώ από τον Αύγουστο του 1991, αμέσως μετά την διάσπαση αναλαμβάνει υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ.

Τον Δεκέμβρη του 1991 στο 14ο Συνέδριο εκλέγεται μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ, με ευθύνη το Γραφείο Τύπου, τον πολιτισμό, στη συνέχεια τον 902, μέχρι τις πλημμύρες του 1994, οπότε και αναλαμβάνει υπεύθυνος από το ΠΓ για τις Οργανώσεις Θεσσαλονίκης, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης.

Στο 15ο Συνέδριο (Μάη του 1996) εκλέγεται μέλος του ΠΓ και αναλαμβάνει Διευθυντής του Ριζοσπάστη, χρέωση την οποία είχε για μια δεκαετία.
Στο 16ο Συνέδριο (Φλεβάρης 2000) και στο 17ο Συνέδριο (Φλεβάρης 2005) επανεκλέγεται στο ΠΓ και αναλαμβάνει υπεύθυνος των Διεθνών Σχέσεων του Κόμματος.

Στο 18ο Συνέδριο (Φλεβάρης 2009) αναλαμβάνει από το ΠΓ επικεφαλής της Γραμματείας της ΚΕ.


Πηγή: http://www.iefimerida.gr




Η Αλέκα είπε «αντίο» στο ΚΚΕ ύστερα από 22 χρόνια - Το φαινόμενο Παπαρήγα και ο νέος γραμματέας Δημήτρης Κουτσούμπας, ο «Χρουστσόφ του Περισσού»


Διάδοχος της Αλέκας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας









Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...Αιφνιδιαστική και μεταμεσονύχτια ήταν η αλλαγή φρουράς στον Περισσό. Αργά χθες τη νύχτα, μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, το ΚΚΕ με ανακοίνωσή του αποκάλυψε ότι συνεδρίασε η νέα Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και εξέλεξε ως νέο Γενικό Γραμματέα της τον Δημήτρη Κουτσούμπα.
Η Αλέκα Παπαρήγα, έπειτα από 22 χρόνια στο τιμόνι του Περισσού, κλείνει τον κύκλο της στην ηγεσία, αλλά παραμένει ως «εγγυητής της ομαλότητας» στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, ως τις επόμενες εκλογές.
Σκληροπυρηνικός
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας εξελέγη νέος γενικός γραμματέας του ΚΚΕ. Βρισκόταν εδώ και χρόνια στο στενό πυρήνα του ηγετικού επιτελείου και θεωρείτο ως ένας από τους στενότερους συνεργάτες της Αλέκας Παπαρήγα. Πολλοί, ακόμη και στο εσωτερικό του ΚΚΕ, αμφισβητούν το κατά πόσον ο νέος γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής έχει τις ικανότητες της προκατόχου του, αλλά είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στη γραμμή του κόμματος και, κυρίως, στην πολιτική συμμαχιών. Εξάλλου, ο νέος γενικός γραμματέας δεν είναι μόνο στενός συνεργάτης της Αλέκας Παπαρήγα, αλλά θεωρείται ως ο άνθρωπος του σκληροπυρηνικού πανίσχυρου κομματικού παράγοντα, Δημήτρη Γόντικα.
Διαρχία και παρασκήνιο
Σε κάθε περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ ολοκληρώθηκε με διαδικασίες εξπρές. Για την ακρίβεια, ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρωθεί αύριο, αλλά όλα τελείωσαν χθες, για δύο κυρίως λόγους: πρώτον, για να ολοκληρωθεί ομαλά και γρήγορα η διαδοχή της Αλέκας Παπαρήγα και, δεύτερον, επειδή η ηγεσία του ΚΚΕ διαπίστωσε πως υπήρχε μειωμένο ενδιαφέρον συνέδρων να τοποθετηθούν. Αλλωστε, η ηγετική ομάδα του κόμματος έλεγχε περισσότερο από το 90% του συνεδριακού σώματος, εξ ου και οι Θέσεις του ΚΚΕ εγκρίθηκαν με ομοφωνία, ενώ φήμες θέλουν να έχουν καταγραφεί ορισμένες μεμονωμένες διαφωνίες σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της επιχείρησης Τυποεκδοτική, αλλά και τα όσα συμβαίνουν στον ραδιοφωνικό σταθμό 902 και στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης».
Θεωρείται δεδομένο ότι η κυρία Παπαρήγα θα συνεχίσει να δίνει κοινοβουλευτικές μάχες, να έχει τη δημόσια παρουσία που έχει τώρα, προκειμένου να μην κατηγορηθεί ότι εγκαταλείπει το κόμμα στη χειρότερη στιγμή του, αλλά και με σκοπό να παραμένει παρούσα για να δώσει στον διάδοχό της τον απαραίτητο χρόνο ώστε να γίνει αναγνωρίσιμος.
Σχεδόν εν κρυπτώ η διαδοχή
Η λιτή ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας αναφέρει επί λέξει: «Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής, η οποία στην πρώτη της συνεδρίαση εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της Κ.Ε. του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα».
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας διαδέχεται την Αλέκα Παπαρήγα στην ηγεσία του ΚΚΕ σε μια κρίσιμη πολιτική στιγμή, κατά την οποία κρίνεται αναγκαία η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Ο 52χρονος νέος ισχυρός άνδρας του ΚΚΕ έχει το προσωνύμιο «Χρουστσόφ του Περισσού» επειδή είναι οικονομολόγος και μάλιστα θεωρείται ένα από τα πιο διαβασμένα στελέχη του κόμματος.
Διαθέτει ισχυρά ερείσματα τόσο στο σκληρό πυρήνα, όσο και στη βάση του ΚΚΕ. Μπορεί να παραθέσει απαντήσεις για το τι μέλλει γενέσθαι την «επόμενη μέρα» από την έξοδο από την Ε.Ε. και το ευρώ. Σε αντίθεση με την κ. Παπαρήγα δεν θεωρεί επιβεβλημένη την προβολή στα ΜΜΕ ή στην ανάλωση τηλεοπτικών διαξιφισμών.
Η σημαντική πολιτική κληρονομιά της Αλέκας
Η Αλέκα Παπαρήγα αποχωρεί από τη θέση της γ.γ. του ΚΚΕ ύστερα από 22 χρόνια εξαιρετικής, σεμνής και ιδιαιτέρως σοβαρής πολιτικής παρουσίας. Ανέλαβε το ΚΚΕ στις 27 Φεβρουαρίου 1991 μετά την πτώση του Τείχους και την κατάρρευση του λεγόμενου «Ανατολικού Μπλοκ», στο κρίσιμο 13ο Συνέδριο. Η εκλογή της αποτέλεσε τόσο σημαντική είδηση, ώστε ο τότε «Συνασπισμός» δρομολόγησε τις διαδικασίες για την εκλογή της Μαρίας Δαμανάκη στη θέση της προέδρου το 1993, γεγονός που άφησε το κόμμα εκτός Βουλής.
Με δουλειά που θα ζήλευαν πολλοί άνδρες, η κυρία Παπαρήγα κράτησε όρθιο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και το ανέδειξε στο πιο δραστήριο κόμμα της Ευρώπης. Η αποχωρήσασα γενική γραμματέας προφύλαξε το ΚΚΕ από διάφορες «κασσάνδρες» που ήθελαν την ιδεολογική μετεξέλιξη του κόμματος.
Με την παρουσία της κυρίας Παπαρήγα ελήφθησαν ριζοσπαστικές αποφάσεις. Το 2011 οργανώθηκε ειδική εκδήλωση στον τάφο του ιστορικού γραμματέα Νίκου Ζαχαριάδη από την Κ.Ε.  στο Α' Νεκροταφείο. Μ' αυτήν αποκαταστάθηκε το όνομά του. Ως γνωστόν ο Ζαχαριάδης καθαιρέθηκε το 1957 και διεγράφη.
Αποκαταστάθηκαν επίσης ο Αρης Βελουχιώτης αλλά και ο Νίκος Πλουμπίδης για τον οποίο η κυρία Παπαρήγα είπε χαρακτηριστικά ότι ήταν ήρωας.
Επικοινωνιακό θηρίο
Επικεφαλής του πιο δραστήριου Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ευρώπη, αν εξαιρεθεί το ΑΚΕΛ, η Αλέκα Παπαρήγα ανέλαβε την ηγεσία του ΚΚΕ μετά το σοκ της πτώσης του Τείχους και το ναυάγιο της «συγκυβέρνησης». Ανεξάρτητα από τις εκλογικές επιδόσεις του στα χρόνια που ακολούθησαν, η ίδια σφράγισε τη σύγχρονη πολιτική σκηνή με το ύφος της δημόσιας παρουσίας της, αναφέρουν τα Νέα.
Η πρώτη γυναίκα αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα είναι άνθρωπος της διπλανής πόρτας, καθώς και μαχόμενη, λιτή, οικεία και επικοινωνιακή.
Η Αλέκα Παπαρήγα αφήνει, όπως δείχνουν τα πράγματα, το πηδάλιο σε μια δύσκολη στιγμή για το ΚΚΕ.
Η επιρροή του στην κοινωνία είναι χαμηλή, τα εκλογικά ποσοστά του ακόμη χαμηλότερα, τα οικονομικά του είναι χάλια, οι οργανώσεις του σε κρίση και οι εσωτερικές διαφωνίες διαπέρασαν τους τοίχους του Περισσού και συζητιούνται δημοσίως - αδιανόητο για την παράδοση των «συνωμοτικών» κανόνων του «κόμματος της εργατικής τάξης».
Παρά την άρνησή της σε τρία συνέδρια να αποκολληθεί από τα παλιά σοβιετικά ιδεολογήματα και να αμβλύνει τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ, το προφίλ της μετεξελίχθηκε θεαματικά. Τίποτε επάνω της δεν παραπέμπει στην κομματική παράδοση που επέβαλλε στα μέλη του κόμματος να αντιμετωπίζουν τον γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής σχεδόν σαν ιερό πρόσωπο.
Η πιο σημαντική κομμουνίστρια της χώρας δεν έχει τη φοβική αντίληψη της κομμουνιστικής οργάνωσης. Είναι γυναίκα της διπλανής πόρτας και ταυτόχρονα κινείται με άνεση στην πολιτική αγορά και δεν αποχωρίζεται ποτέ το προσωπικό της iPad.
Κομμουνίστρια εκ πεποιθήσεως
Η Αλέκα Παπαρήγα ξεκίνησε σχεδόν από το πουθενά. Εχει ωστόσο θεωρητική κατάρτιση, πολιτική συγκρότηση και αποδείχθηκε πολύ ανθεκτική, ακόμη και στις ώρες που η μοίρα τη δοκίμαζε προσωπικά. Εχασε ένα παιδί σε ηλικία μόλις 3 ετών και τον σύζυγό της από τροχαίο δυστύχημα πριν από 11 χρόνια. Δεν ξέρουμε πώς είναι στις κλειστές συνεδριάσεις του Πολιτικού Γραφείου, αλλά στη δημόσια παρουσία της είναι συμπαθής με φαν πέραν της πολιτικής.
Είχε ετοιμάσει την αποχώρησή της
Εχει ετοιμάσει από καιρό την αποχώρησή της, ύστερα από θητεία που διήρκεσε πέντε χρόνια περισσότερο από αυτήν του Χαρίλαου Φλωράκη, ο οποίος ανέλαβε το 1972 και παρέδωσε στον Γρηγόρη Φαράκο το 1989. Τα τελευταία χρόνια σε κάθε ερώτηση για ενδεχόμενη αποχώρησή της έλεγε ότι «στο κόμμα έχει αναπτυχθεί μια νέα γενιά ικανότατων στελεχών». Τελευταία προσέθετε: «Ουδείς αναντικατάστατος και ουδεμία αναντικατάστατη».
Στα 22 χρόνια που είναι το «αφεντικό» στον Περισσό, επικεφαλής της ισχυρής τάσης των «ορθόδοξων κομμουνιστών», το ΚΚΕ δεν μετακινήθηκε από τις ιστορικές καταβολές του.
Η απερχόμενη γενική γραμματέας δέχθηκε σκληρή κριτική όταν στο προηγούμενο συνέδριο, κάνοντας στροφή από παλαιότερες θέσεις του ΚΚΕ, εκθείασε τον Στάλιν. «Η περίοδος που συνέπεσε επικεφαλής του σοβιετικού κράτους και του κόμματος να είναι ο Στάλιν ενοχλεί γιατί ακριβώς αποτελεί πείρα για τις σκληρές συνθήκες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης», είπε. Εσωτερικά πάντως για πολλά χρόνια πιστώθηκε τη σπουδαία οργανωτική δουλειά που έκανε στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ, με την αποκόλληση από παλαιές μεθόδους καθοδήγησης και συμπεριφοράς. Ωστόσο μετά τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα δέχθηκε σκληρή κριτική, ακόμη και δημοσίως.

Επικεφαλής από το 1991

Η Αλέκα Παπαρήγα παρέλαβε το ΚΚΕ στον απόηχο της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού, καθημαγμένο από τη διάσπαση που ακολούθησε τη συμμετοχή του στον ενιαίο Συνασπισμό το 1989 και σε περίοδο που όλοι προέβλεπαν την ολοσχερή εξαφάνισή του, όπως έγινε με όλα σχεδόν τα κομμουνιστικά κόμματα στην Ευρώπη, ή έστω τη μετονομασία του.
Κατάφερε να διαψεύσει τις εκτιμήσεις. Στις εκλογές του 1993 το ΚΚΕ ανέβασε το ποσοστό του, η ίδια εδραίωσε τη θέση της και επανεξελέγη το 1996 και στα επόμενα συνέδρια. Θα το παραδώσει με ποσοστό 4,5%, ακριβώς όσο πήρε στις εκλογές του 1993, παρότι εν τω μεταξύ είχε καταφέρει να το ανεβάσει στο 8,15% το 2007 και στο 8,48% με 26 έδρες τον περασμένο Μάιο. Το ότι μετά, στις εκλογές της 17ης Ιουνίου του 2012, έχασε τη μισή του δύναμη σε έναν μήνα είναι από τα ισχυρότερα πλήγματα που δέχθηκε, καθώς της αποδίδεται ότι πλήρωσε την «πολιτική της απομόνωσης».

Η ίδια αρνείται ότι το ΚΚΕ μένει πίσω
Με τους διαδοχικούς αρχηγούς των άλλων κομμάτων, τους οποίους γνώρισε κατά τη διάρκεια της θητείας της, τα πήγαινε πάντα καλά. Οι πιο ακραίες αναμετρήσεις της έγιναν με κάποιον που είχε ξεκινήσει από το ΚΚΕ. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος μίλησε πολλές φορές πολύ σκληρά για το κόμμα και χαρακτήρισε την ίδια «αναιδή». Πέρα από τη συνήθη απάντησή της «ο Πάγκαλος είναι προβοκάτορας», επιχείρησε κάποτε ανεπιτυχώς να τον αναχαιτίσει με επιστολή της προς τον Γιώργο Παπανδρέου. Στις καταγγελίες του ότι το ΚΚΕ έχει σχέση με συγκεκριμένη επιχείρηση και πρέπει να επιληφθεί η Εφορία, η Αλέκα Παπαρήγα ήταν κατηγορηματική: «Το ΚΚΕ είναι κόμμα και δεν δεχόμαστε καμία Εφορία».
Με τους εχθρούς του κόμματος εντός της Αριστεράς δεν συνθηκολόγησε ποτέ. «Εμείς δεν θα γίνουμε κομμουνιστές του γλυκού νερού», έλεγε για όσους θεωρούσε επιγόνους της παλαιάς «αναθεωρητικής ομάδας», ήτοι του ΚΚΕ εσωτ. Οταν πέθανε ο Λεωνίδας Κύρκος, ο «Ριζοσπάστης» το ανέφερε σε ένα μονόστηλο 90 λέξεων στο οποίο πρόλαβε να σημειώσει την «αντιΚΚΕ δράση» του.
Οχι στις συμμαχίες με άλλα κόμματα
Στο 14ο Συνέδριο κιόλας, στα τέλη του 1991, η ίδια έθεσε «το ζήτημα της συμμετοχής μας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη», αλλά και στην κυβέρνηση Ζολώτα - αργότερα θα πει δημόσια ότι «το κόμμα πλήρωσε αρκετά ακριβά τη συμμετοχή του». Στη συνέχεια πρακτικά ακύρωσε την πολιτική των συμμαχιών που είχε προωθήσει ο μέντοράς της Χαρίλαος Φλωράκης.
Σε αυτό το πλαίσιο αρνήθηκε κάθε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ ή άλλες συγγενείς δυνάμεις. Στη θητεία της οι συνδικαλιστικοί φορείς που επηρεάζει το ΚΚΕ ή τα μετωπικά σχήματα που το ίδιο δημιουργεί, όπως το ΠΑΜΕ, διοργανώνουν χωριστές εκδηλώσεις από τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς. «Εγώ εκπροσωπώ το Κομμουνιστικό Κόμμα και όχι κάποια Αριστερά», είναι το δόγμα αυτής της χαλκέντερης και πολύ ικανής γυναίκας που κράτησε όρθιο ένα κόμμα ακόμη και όταν η Ιστορία τού έδειξε την έξοδο.
Ποια είναι η Αλέκα
Η Αλέκα Παπαρήγα γεννήθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου του 1945. Γονείς της ήταν ο Νίκος και η Κική Δρόσου, οι οποίοι ήταν αντιστασιακοί μαχητές και μέλη του KKE, με καταγωγή από την Κεφαλονιά. Σπούδασε στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν εργάστηκε ως υπάλληλος σε επιχειρήσεις και ως εκπαιδευτικός.
Το 1961 συμμετείχε στο Κίνημα Ειρήνης. Ηταν μέλος του γραφείου οργάνωσης της νεολαίας της ΕΔΑ και της τριμερούς γραμματείας του γραφείου σπουδάζουσας της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Το 1968, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, οργανώθηκε στο ΚΚΕ και δραστηριοποιήθηκε στο κίνημα των οικογενειών των πολιτικών κρατουμένων. Συνελήφθη από τη χούντα των συνταγματαρχών και κρατήθηκε επί 4 μήνες.
Το 1974 έγινε μέλος του γραφείου της Επιτροπής Πόλης της Κομματικής Οργάνωσης Αθηνών και ασχολήθηκε με το γυναικείο κίνημα. Υπήρξε μεταξύ των ιδρυτικών μελών της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας και συμμετείχε στη διοργάνωση εκδηλώσεων για το Διεθνές Ετος της Γυναίκας. Το 1978 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και το 1986 μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Στις 27 Φεβρουαρίου 1991 εξελέγη Γενική Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, θέση στην οποία επανεξελέγη και από το επόμενο συνέδριο του κόμματος στις 26 Μαΐου 1996. Στο συνέδριο του 2009, που ολοκληρώθηκε στις 22 Φεβρουαρίου της χρονιάς εκείνης, εξελέγη για άλλη μια φορά γραμματέας του κόμματος. Ήταν η πρώτη γυναίκα γενική γραμματέας του ΚΚΕ και η πρώτη γυναίκα αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα. Εκλέγεται βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ΚΚΕ από τις εκλογές του 1993 μέχρι σήμερα. (Πηγή Wikipedia)


http://www.iefimerida.gr

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Πες μου, Έλληνα, στον αιώνα σου, πες μου τι βλέπεις;

Νίκος ΟρφανόςRelated Posts Plugin for WordPress, Blogger... Σχόλια Νίκος Ορφανός

Θα πέσει μια σκληρή βροχή . . .


Photo: Philippos Messinis / Fosphotos.com Photo: Philippos Messinis / Fosphotos.com


«…Και τι είδες, γαλανομάτη γιε μου;
Πες μου τι είδες, αγαπημένε μου;

Είδα ένα νεογέννητο και γύρω του άγριους λύκους,
Είδα μια διαμαντένια λεωφόρο χωρίς κανένα να την περπατάει,
Είδα ένα μαύρο κλαδί που αιμορραγούσε,
Είδα ένα δωμάτιο γεμάτο άντρες με ματωμένα σφυριά,
Είδα μια άσπρη σκάλα μες στα νερά,
Είδα δέκα χιλιάδες ρήτορες με στραμπουληγμένες γλώσσες
Είδα πιστόλια και κοφτερά σπαθιά σε χέρια παιδιών,
Και μια σκληρή, μια ανελέητη βροχή να πέφτει…»

Bob Dylan, a hard rain’s a-gonna fall,1962

Πες μου, Έλληνα, στον αιώνα σου, πες μου τι βλέπεις;

Βλέπω νέους με οργή στα μάτια να χαιρετούν ναζιστικά.
Βλέπω ανθρώπους να μισούν κακομοίρηδες ξένους.

Βλέπω πολιτικούς να κατηγορούν ο ένας τον άλλο.
Βουλευτές με το όπλο στην τσέπη.

Βλέπω φοιτητές με κόκκινες σημαίες να σηκώνουν το δάχτυλο στους καθηγητές τους.
Βλέπω μαθητές να σπάνε θρανία και να σκίζουν βιβλία.

Βλέπω πολλούς να χτυπάνε έναν και άλλοι να τους προσπερνούν.
Βλέπω αμόρφωτους να έχουν γνώμη σημαίνουσα.

Βλέπω δημοσιογράφους να μιλούν με φασίστες.
Βλέπω ανώνυμους να χύνουν χολή στα δίκτυα.

Βλέπω ανάπηρους να ανεβαίνουν στα κάγκελα.
Βλέπω παπάδες πλούσιους.

Πεινασμένους με ρούχα ακριβά να μαζεύουν σκουπίδια.
Ψυχές να ρίχνονται στο κενό.

Βλέπω μάτια που γυαλίζουν να φωνάζουν "ποιος είσαι εσύ, ρε".
Βλέπω συντρόφους να μαχαιρώνονται.
Αδέρφια να κλέβουν.

Πατριώτες να τζογάρουν.
Άνεργους να ξενιτεύονται.
Τα καλύτερα μυαλά να καίγονται.
Ανθρώπους να θρηνούν μια χαμένη αξιοπρέπεια.
Σκυλιά να τα κλωτσάνε.
Τη Βία να φέρνει Βία.
Τη Δράση να φέρνει Αντίδραση.
Την αλαζονεία να ισοπεδώνει.
Βλέπω όλους στα άκρα.
Τους ξωμάχους να θερίζουν θύελλες.
Τα σύννεφα να μαζεύονται.
Και μια σκληρή βροχή έτοιμη να ξεσπάσει…
(με αφορμή τις δηλώσεις του Α. Τσίπρα για τη βία στο Σκάι και τους Ν. Φακέλους, τα επεισόδια στο ΤΕΙ Πάτρας και την άνοδο των ναζιστών).
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

πηγη:Protagon.gr
 

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Σόιμπλε: Ξεχάστε τις αποζημιώσεις και κάντε μεταρρυθμίσεις!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

E6BC91CB6AB794E679C5332EBE437052
 
Την πρώτη επίσημη απάντηση στις αξιώσεις για καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα δίνει η Γερμανία μέσω του υπουργού Οικονομικών της. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε καλεί τους Έλληνες να μην αποπροσανατολίζονται από τις μεταρρυθμίσεις, τονίζοντας πως το ζήτημα των αποζημιώσεων «έχει ξεκαθαριστεί από καιρό».
 Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, σε συνέντευξή του στην Neue Osnabruecker Zeitung ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών προειδοποιεί να μην οδηγούνται οι άνθρωποι στην Ελλάδα σε εσφαλμένη κατεύθυνση με όχημα δήθεν νόμιμες αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων από τη Γερμανία.
«Θεωρώ ότι τέτοιες δηλώσεις είναι ανεύθυνες. Πολύ πιο σημαντικό από το οδηγούνται οι άνθρωποι στην Ελλάδα σε εσφαλμένη κατεύθυνση θα ήταν να τους εξηγήσει και να τους διαφωτίσει κανείς για τον δρόμο προς τις μεταρρυθμίσεις και να τους συνοδεύσει σε αυτήν την πορεία.
Η Ελλάδα έχει επιτύχει πολλά μέχρι τώρα, αλλά έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει. Και από αυτόν τον δρόμo δεν πρέπει να αποπροσανατολίζεται. Σε ότι αφορά τις αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων δεν βλέπω καμιά ελπίδα, γιατί το ζήτημα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από καιρό», τόνισε στην εφημερίδα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Οι παραπάνω δηλώσεις αποτελούν την πρώτη αντίδραση της Γερμανίας στο θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων που ανακινήθηκε τελευταία με το πόρισμα της επιτροπής εμπειρογνωμόνων και την πρόθεση των ελληνικών αρχών να τις διεκδικήσουν εφόσον υπάρχει νομική βάση.
Σε συνάντησή του την Τετάρτη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος σημείωσε την ανάγκη ισχυρής νομικής βάσης για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, συμπληρώνοντας ότι το σχετικό πόρισμα έχει ήδη προωθηθεί στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. «Εφόσον είναι να προχωρήσουμε, θα πρέπει να έχουμε ισχυρή νομική βάση, διότι μία τέτοια κίνηση θα είναι περισσότερο νομική και λιγότερο πολιτική» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών.
Η πολιτική βάση είναι δεδομένη, είπε, η κυβέρνηση προώθησε - ως όφειλε - το θέμα και πλέον «περιμένουμε και τη γνωμοδότηση από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους», η οποία όπως εκτίμησε, δεν θα αργήσει, «για να προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα».

πηγη : THEINSIDER.gr

ΚΚΕ: Ο Μπογιόπουλος δεν εκλέχθηκε καν σύνεδρος


 
bogiopoulos












Τέλος εποχής και αρχή μιας άλλης ή μια απο τα ίδια; Με εισήγηση της απερχόμενης γενικής γραμματέως κυρίας Αλέκας Παπαρήγα  ξεκινούν το πρωί της Πέμπτης οι εργασίες του 19ου (Προγραμματικού) Συνεδρίου του ΚΚΕ.
Το κύριο ζητούμενο του Συνεδρίου είναι αν θα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες των τελευταίων ημερών, που θέλουν την κυρία Παπαρήγα να μην επιδιώκει την ανανέωση της θητείας της, το βράδυ της Κυριακής, οπότε θα εκλεγούν τα νέα όργανα του κόμματος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση των "διαφωνούντων" (για τα μέτρα του ΚΚΕ).  «Τα μέλη του κόμματος υπερψήφισαν» τις νέες προγραμματικές θέσεις που εισηγήθηκε η ηγετική ομάδα «σε ποσοστό πάνω από 95%», λένε από τον Περισσό, ενώ, κατά πληροφορίες, κανείς απ' όσους άσκησαν κριτική -και ανάμεσά τους ο πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος κ. Αντώνης Σκυλλάκος και ο γνωστός από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις,  δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» κ. Νίκος Μπογιόπουλος- δεν «κατάφεραν» να εκλεγούν σύνεδροι στις οργανώσεις στις οποίες ανήκουν.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται, εν πολλοίς, αναμενόμενη, καθώς το προηγούμενο διάστημα οι διαφωνούντες δέχθηκαν βαριές καταγγελίες από στελέχη της ηγετικής ομάδας, με πρώτη την κυρία Παπαρήγα, που τους χαρακτήρισε «αγράμματους» (μαρξιστικά, όπως διευκρίνισε), αλλά και τους κυρίους Δημήτρη Γόντικα, Δημήτρη Κουτσούμπα, Γιώργο Μαρίνο και Μάκη Μαΐλη, που τους απέδωσαν κατηγορίες για «φραξιονισμό» και «οπορτουνισμό», καθώς επίσης και ότι θέλουν να μετατρέψουν το ΚΚΕ σε… ΣΥΡΙΖΑ, για να συμμετάσχει σε κυβερνήσεις του αστικού συστήματος.

πηγη : theinsider.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Νομίζω ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα κάνει ολέθριο λάθος

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... The parer - Edito 431- Athensvoice.gr




Ο Φώτης Γεωργελές είναι δημοσιογράφος. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κοινωνιολογία και Πολιτική Οικονομία στο Παρίσι


  


image
Φοβάμαι ότι δεν έχουμε ακόμα καταλάβει πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση, πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα. Συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Το καταλαβαίνεις άμα δεις τι κάνουν οι άλλοι γύρω μας. Όταν η κρίση πλησίασε στη γειτονιά τους, στις λίγες μέρες που διήρκησε η κυπριακή αναστάτωση, το Ισραήλ, η χώρα που «ποτέ δεν ζητάει συγνώμη», ζήτησε συγνώμη από την Τουρκία για τους 9 Τούρκους που σκοτώθηκαν όταν προσπάθησαν να μπουν στη Γάζα. Η Τουρκία και το Ισραήλ αμέσως παραμέρισαν τα προβλήματα και συμφώνησαν για τη μελλοντική διαδρομή του φυσικού αερίου. Συγχρόνως, η Τουρκία έβαλε τέλος στον εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους, έναν πόλεμο που κρατάει δεκαετίες.
Ο καιρός των όπλων τελείωσε, είπε ο Κούρδος ηγέτης, τώρα είναι ο καιρός των ιδεών. Όλα αυτά σε μια βδομάδα. Αν είχαν συμβεί εδώ, ακόμα θα μιλούσαμε για προδότες και κρεμάλες. Τα κάνουν, όμως, αυτά γιατί το Ισραήλ των κιμπούτζ και των πορτοκαλιών έχει γίνει τα τελευταία χρόνια μια υπολογίσιμη δύναμη στο χώρο της πληροφορικής. Και η Τουρκία, που μια δεκαετία πριν ήταν χρεοκοπημένη στα προγράμματα του ΔΝΤ, σήμερα είναι στο G20, προετοιμάζεται να γίνει η Βραζιλία της Μεσογείου, να μπει στο G10, στις ισχυρότερες χώρες του κόσμου.
Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ελληνική κρίση, την ευρωπαϊκή κρίση, την κρίση της Δύσης. Ο κόσμος μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και επειδή συμβαίνει στις μέρες μας δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως γράφεται η ιστορία. Κάποτε η Ευρώπη είχε το 50% της παγκόσμιας παραγωγής, το 1980 είχε πέσει στο ένα τέταρτο. Το 2010 είχε φτάσει στο 19% και υπολογίζουν ότι το 2020 θα πέσει στο 7% της παγκόσμιας παραγωγής. Η Δύση έπαψε να είναι αυτό που ήταν, τα 770 εκατομμύρια δεν μπορούν πια να έχουν το τριπλάσιο βιωτικό επίπεδο από τα άλλα 7 δισεκατομμύρια πληθυσμού. Η παραγωγή, η δύναμη και το χρήμα έχουν μεταφερθεί στις αναδυόμενες μεγάλες δυνάμεις, στα Bric που με την προσθήκη της Νότιας Αφρικής έχουν γίνει Brics.
Τις ίδιες αυτές μέρες που η Ευρώπη έχει πελαγώσει με τα προβλήματα της Κύπρου, ενός μικρού νησιού, τα Brics προχώρησαν σε μια απόφαση που λίγοι συνειδητοποίησαν τι σημαίνει αλλά είναι μια απόφαση που δείχνει τι πρόκειται να συμβεί. Συμφώνησαν ότι στις μεταξύ τους συναλλαγές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα εθνικά τους νομίσματα. Έκαναν, δηλαδή, το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουν τα παγκόσμια νομίσματα, το δολάριο και το ευρώ. Στον αυριανό κόσμο τα ευρωπαϊκά κράτη, ακόμη και τα ισχυρότερα, είναι πολύ μικρού μεγέθους για να ανταγωνιστούν τα ήδη πολυεθνικά μεγάλα κράτη, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία, η Αμερική.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν μια ιδέα που προσπαθούσε απλώς να ξεπεράσει ένα αιματηρό παρελθόν συνεχών ευρωπαϊκών πολέμων. Ήταν και η μόνη λύση που θα διατηρούσε την Ευρώπη στο παγκόσμιο παιχνίδι και θα προστάτευε το βιωτικό επίπεδο του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Όμως, τα σχέδια απέχουν από την πράξη. Η γερασμένη ήπειρος δεν δείχνει μέχρι τώρα ότι έχει το δυναμισμό να προχωρήσει γρήγορα στην ενοποίηση, στις αλλαγές που χρειάζονται για να μη χάσει το τρένο της νέας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας των τεχνολογιών και της πληροφορικής.
Μέσα σε όλο αυτό το πρόβλημα της Δύσης πρώτα, της Ευρώπης ειδικότερα, η Ελλάδα είναι απλώς ο πιο αδύναμος κρίκος. Αυτός που πιο εύκολα θα χαθεί στην πορεία, θα βγει στο περιθώριο, μια μικρή ασήμαντη περιοχή του πλανήτη για την οποία κανείς δεν θα ενδιαφέρεται πώς ζουν οι πολίτες της. Τα πράγματα έχουν γίνει πια τόσο πολύ δύσκολα και επικίνδυνα για όλους ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για πολλές συζητήσεις, για ελαστικές συμπεριφορές, για απεριόριστες χρηματοδοτήσεις. Τα ελλείμματα συνολικά της ευρωζώνης έχουν φτάσει τα 30 τρις, 9 τρις είναι μόνο των κρατών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη χρηματοδοτήσει με 2 τρις τις υπερχρεωμένες τράπεζες, πόσα πρέπει πια να δώσει; Όταν στενεύουν τα πράγματα, όλα γίνονται πιο σκληρά. Οι εξελίξεις στην Κύπρο, η αλλαγή συμπεριφοράς στη συγχώνευση Εθνικής-Eurobank, δείχνουν ότι τα όρια έχουν εξαντληθεί, ότι τα «ατυχήματα» δεν θα αποφεύγονται πια με κάθε κόστος. Αν τα προβλήματα είναι πλανητικού μεγέθους, αν και ο πυρήνας της Ευρώπης αντιμετωπίζει πρόβλημα, η υπομονή εξαντλείται. Τα περιφερειακά κράτη θα διασώζονται, αν τα ίδια προσπαθούν να διασωθούν.
Στην «πρακτική» λογική της Γερμανίας, μείωση των ελλειμμάτων και περισσότερη δουλειά για να αντέξουμε τον ανταγωνισμό, οι άλλοι, οι «καλοί», μέχρι τώρα δεν έχουν να αντιπαραβάλλουν καμία άλλη πολιτική, παρά μόνο μεγαλύτερα ελλείμματα. Δηλαδή, περισσότερα χρέη. Δηλαδή, ακόμα μεγαλύτερη επιτάχυνση της παγκόσμιας στροφής προς την Ανατολή. Η Ευρώπη, και η Ελλάδα ακόμα περισσότερο, μοιάζει να μην μπορεί να σκεφτεί με όρους του 21ου αιώνα, προσπαθεί τυφλά, χωρίς λογική, να παραμείνει απλώς στον προηγούμενο αιώνα. Δεν είναι τυχαίο πως τα «αντισυστημικά» ρεύματα που γεννάει η κρίση είναι ο νεοναζισμός και ο νεομπολσεβικισμός. Η επιστροφή, δηλαδή, στις συγκρούσεις και τις εκδοχές των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης αλλάζει σελίδα.
Νομίζω ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα κάνει ολέθριο λάθος. Πιστεύει ότι θα επιβιώσει έτσι, λάθρα, με λίγα μερεμέτια, λίγη βοήθεια από τους Ευρωπαίους φίλους, ξεγελώντας τους «κουτόφραγκους». Έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες, έναν Σύριζα αντιπολίτευσης και έναν Σύριζα κυβερνητικό, και έχουν μοιράσει τους ρόλους. Ο Σύριζα και η υπόλοιπη αντιπολίτευση στο ρόλο του υπερασπιστή του παρελθόντος εγκαλεί τον οποιονδήποτε θέλει να αγγίξει το παραμικρό στο χρεοκοπημένο σύστημα. Και τα κυβερνητικά κόμματα επικαλούνται στην Ευρώπη την αδιαλλαξία της αντιπολίτευσης για να δικαιολογήσουν τις δικές τους κουτοπόνηρες καθυστερήσεις, τη συνεχή ακινησία. Εφαρμόζουν το πρόγραμμα του Σύριζα. Δεν κάνουν τίποτα. Τέταρτος χρόνος, η μόνη συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα είναι οι δόσεις. Πιστεύουν ότι θα διατηρήσουν το ίδιο χρεοκοπημένο σύστημα της κρατικής και κομματικής γραφειοκρατίας, των πελατειακών σχέσεων και του παρασιτισμού, άθικτο. Απλώς, φτωχότερο.
Κάνουν λάθος. Έσοδα άλλα δεν θα υπάρξουν, η οικονομία της χώρας βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου παραγωγικού κραχ. Τα δανεικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση στερεύουν. Διάσωση με κάθε κόστος πια δεν θα ξαναϋπάρξει. Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα ξαναπληρώσουν τόσο εύκολα την ανικανότητα άλλων κρατών να συμμαζέψουν το σπίτι τους και να βρουν ένα βιώσιμο τρόπο να υπάρξουν.
Από δω και πέρα όλες οι λύσεις θα είναι οδυνηρές. Και θα κοστίζουν άμεσα σε μας. Είτε λέγεται αυτό φόροι, είτε σταδιακή απομείωση της ακίνητης περιουσίας, είτε κούρεμα των καταθέσεων, είτε εκμηδενισμός των μισθών. Λεφτά πια ξένα δεν υπάρχουν. Όλη η Δύση έχει πρόβλημα, δεν θα χρηματοδοτεί άλλο τους αδύναμους κρίκους. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα επείγον αναπτυξιακό σοκ αλλιώς σύντομα θα βγει έξω από το παιχνίδι, μια μικρή περιφέρεια του κόσμου, φτωχή και ξεχασμένη. Πολύ πιο σύντομα απ’ όσο νομίζουμε. Τίποτα απ’ όσα συζητάμε κάθε μέρα δεν είναι σοβαρό. Προανακριτικές επιτροπές, επίορκοι υπάλληλοι και χαράτσια της ΔΕΗ. Τρόικες και κόκκινες γραμμές. Μνημόνια και πλαστά διλήμματα. Παίζουμε πάντα καθυστερήσεις, ενώ το παιχνίδι έχει τελειώσει. Μόνο εμείς μπορούμε να ξυπνήσουμε στο τελευταίο λεπτό και να σώσουμε την παρτίδα και, αντί γι’ αυτό, εξακολουθούμε να αναζητούμε εχθρούς για να κρύψουμε τη δική μας ακινησία.

Ένας «ξεπεσμένος» και «ανήθικος» δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
neurospastis_small
Του Γιώργου Μιχαηλάρη (Δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη).theinsider.gr

Υστερα από 17 χρόνια εργασίας στον «Ριζοσπάστη» εξωθήθηκα μετά από σειρά άλλων ενεργειών να φτάσω μέχρι τα αστικά δικαστήρια για να διεκδικήσω τα δεδουλευμένα μου (παραμένω πάνω από 6 μήνες απλήρωτος χωρίς άλλο εισόδημα) ώστε να μπορέσω να επιβιώσω. Τόσο από «συναδέλφους» όσο και από στελέχη της ηγεσίας του κόμματος κατηγορήθηκα ως ένας «ξεπεσμένος» και «ανήθικος» δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» που δεν έχω καμία θέση στην εφημερίδα.
Προς απάντησή τους, παραθέτω σήμερα την επιστολή που κατέθεσα στις 6 Μαρτίου 2013 στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (υπενθυμίζω ότι ο Ριζοσπάστης είναι όργανο της) και για την οποία μέχρι σήμερα δεν πήρα ποτέ απάντηση:

Δεκέμβρης 2011 – Χαλυβουργία (Ασπρόπυργος): Για δεύτερο συνεχόμενο μήνα απεργίας βρισκόμουν  σε καθημερινή βάση στη πύλη του εργοστασίου μαζί με τους χαλυβουργούς, από το πρωί μέχρι το βράδυ, για το ρεπορτάζ της μεγάλη απεργίας, όπως άλλωστε και τους επόμενους 7 μήνες, χωρίς να λείψω ούτε μία ημέρα ακόμα και σε αργίες και γιορτές. Πάλευα από το δικό μου μετερίζι. Το μετερίζι  του ρεπορτάζ για τα δύο αιτήματα τους: Εφαρμογή Συλλογικής σύμβασης, καθώς ο Μάνεσης ήθελε να επιβάλει 5θημερο  και καμία απόλυση ή αναγκαία μείωση του προσωπικού ως εναλλακτική λύση.

Δεκέμβρης 2012 – Ριζοσπάστης: Η διεύθυνση της εφημερίδας σε σύσκεψη (μετά από τέσσερα και πλέον χρόνια) του απλήρωτου και εξαθλιωμένου προσωπικού, ξερά και κοφτά ανακοινώνει ότι επειδή το κόμμα, γενικά, έχει οικονομικά προβλήματα, προχωράει άμεσα σε «αναγκαία μείωση προσωπικού», όπως ως άλλη εργοδοσία «βάφτισε» και αυτή τις απολύσεις.

Πριν σπεύσει κάποιος να πει ότι πάω να «τσουβαλιάσω» το μεγαλοβιομήχανο – καπιταλιστή Μάνεση με το ΚΚΕ, απαντώ αρχή εξαρχής με ένα μεγάλο ΟΧΙ. Και ακριβώς για το λόγο αυτό και μετά από 17 χρόνια ρεπορτάζ στην εφημερίδα του ΚΚΕ και της εργατικής τάξης, στους δρόμους, στα εργοστάσια, στις γειτονιές, στα φτωχόσπιτα, δε θα μπορέσω ποτέ να δεχτώ, ότι  αντιμετωπίστηκα εγώ και άλλοι σύντροφοι με πολλά χρόνια εργασίας, σαν «εχθροί του κόμματος».

Λοιδορηθήκαμε, στοχοποιηθήκαμε, μας έριξαν στην αρένα της «ανθρωποφαγίας» με την ελπίδα να μας κατασπαράξουν οι άλλοι σύντροφοι. Και όλα αυτά γιατί είπαμε ότι δεν μπορούμε να επιβιώσουμε μετά από 6 μήνες απληρωσιάς. Γιατί  ζητήσαμε και περιμέναμε για πολύ καιρό – μετά από δύο επιστολές – να γίνει Γενική Συνέλευση, γιατί μετά τη συνεχή άρνηση της διεύθυνσης στο αίτημα αυτό, αναγκαστήκαμε να πάμε στο σωματείο μας (χωρίς καμία αυταπάτη για το τι αυτό πρεσβεύει). Η  απάντηση ποια ήταν;  Προσωπικές επαφές των υπευθύνων των τμημάτων με τον καθένα ξεχωριστά, η δημοσίευση των ονομάτων μας εν είδη διαπόμπευσης στον κόσμο του ΚΚΕ και τέλος με άρθρα και σχόλια γίνεται προσπάθεια να εμφανιστούμε ως «προνομιούχοι» που δε σεβόμαστε τα 1230 ευρώ που μάζεψαν φοιτητές για την εφημερίδα. Θεωρούμαστε προνομιούχοι γιατί οι μισθοί μας είναι με βάση τη …ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ του κλάδου!!!
Ξεχνώντας βέβαια ότι παρά τη σύμβαση, ποτέ και κανένας από εμάς, όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει πληρωθεί για κυριακάτικα, αργίες, εκτός έδρας, οδοιπορικά ή οποιοδήποτε άλλο έξοδο κίνησης.

Όχι, το ΚΚΕ και ο Ριζοσπάστης δεν είναι καπιταλιστική επιχείρηση σαν τη Χαλυβουργία του Μάνεση. Ο Ριζοσπάστης είναι Οργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, του κόμματος της εργατικής τάξης, των  φτωχών λαϊκών στρωμάτων και σε αυτό συνειδητά βρισκόμαστε όλοι όσοι εργαζόμαστε εκεί μέλη του κόμματος και μη.  

Επιλέξαμε το επάγγελμα που αποφασίσαμε να το ασκήσουμε στη συγκεκριμένη εφημερίδα αρνούμενοι πολλές προτάσεις του αστικού τύπου μαζί με όλα τα προνόμια που έδιναν. Ένα ολόκληρο ανθρώπινο δυναμικό στο οποίο η εφημερίδα  επένδυσε και βοηθούσε με πολλούς τρόπους το Κόμμα και που δε μπορεί να καταλάβει ο οποιοσδήποτε νομίζει ότι η δουλειά μας είναι να γράφουμε απλά 50 λέξεις.
Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό καταστρέφεται με συνοπτικές διαδικασίες από τη διεύθυνση της εφημερίδας προφανώς κατ΄εντολή της κομματικής ηγεσίας και αφού έφτασε να μην έχει να φάει, πετιέται στο δρόμο της ανεργίας, στην πιο άγρια φάση της καπιταλιστικής κρίσης.

Θεωρώ λοιπόν εγκληματικές τις ενέργειες της ηγεσίας  για το Κόμμα και κατ΄επέκταση για το κίνημα, οι οποίες αποτελούν κακό προηγούμενο που θα το βρούμε όλοι μπροστά μας. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος:

Σε ποιο κομματικό εγχειρίδιο αναφέρει ότι «δεν είναι λειτουργικές οι συνελεύσεις» όπως υποστήριξε  ο διευθυντής της εφημερίδας στα απλό αίτημα μας να συζητήσουμε και να δοθούν κάποιες πιο συγκεκριμένες απαντήσεις από τα γενικόλογα: Δεν ξέρουμε αν θα πληρωθείτε, αν θα απολυθείτε, αν θα μείνετε και πως θα μείνετε στην εφημερίδα. Απλά «καθίστε και βράστε στο ζουμί σας» ουσιαστικά παρακαλώντας να απολυθείτε για να πάτε φαγητό στα παιδιά σας. Είναι αδικαιολόγητη αυτή η συμπεριφορά εργατικού κομμουνιστικού κόμματος απέναντι σε δικούς της ανθρώπους. Και κυρίως δίνει πάτημα στον οποιονδήποτε εργοδότη να υποστηρίξει ακριβώς τα ίδια για να επιβάλει «εργασιακή ειρήνη» στο χώρο εργασίας.
Που έχει ξαναγίνει είτε σε αστικό μέσο ενημέρωσης είτε σε οποιονδήποτε άλλο εργασιακό χώρο να δημοσιεύονται ονόματα εργαζομένων και να τους «κρεμάνε στα μανταλάκια» επειδή αναγκάστηκαν μετά την αδιαλλαξία της διεύθυνσης να καταφύγουν στο συνδικαλιστικό τους όργανο, το σωματείο; Και δεν είναι προσωπικό το θέμα γιατί οι δεσμοί οι δικοί μου και των υπολοίπων στην εφημερίδα με το κόμμα και τους συντρόφους έχουν σφυρηλατηθεί χρόνια τώρα και σε καθημερινή βάση και όποιος νομίζει ότι μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους  γελιέται. Το μόνο που κατορθώθηκε είναι στο μέλλον να δούμε ανάλογη πρακτική να εφαρμόζεται από άλλο εργοδότη, αφού εμείς οι ίδιοι  τους δείξαμε το δρόμο!

Από πού κι ως που θεωρείται επιχείρημα ότι οι εργαζόμενοι του Ριζοσπάστη πληρώνονται με τη συλλογική σύμβαση και όχι με 700 ευρώ, όπως γράφεται στα σχόλια, επιχειρώντας να μας παρουσιάσει στα μέλη – αναγνώστες της εφημερίδας ουσιαστικά ως προνομιούχους. Τελικά αν ο σκοπός είναι όσοι εργάζονται στα μέσα ενημέρωσης του κόμματος να αμοίβονται με 600 – 700 ευρώ και να μην εφαρμόσετε τις συλλογικές συμβάσεις όπως αναφέρεται άλλωστε και στις θέσεις του 19ου Συνεδρίου μπορείτε να το πείτε ανοιχτά. Είναι ντροπή όμως να προσπαθείτε να μας βγάλετε προνομιούχους και βολεμένους επειδή αμοιβόμαστε με κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας, από την οποία προφανώς θέλετε να απαλλαγείτε όπως και οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες των αστικών μέσων ενημέρωσης.

Κοντά 17 χρόνια τώρα στο Ριζοσπάστη αλλά και πιο πριν από τα χρόνια των Νέων Πρωτοπόρων και της ΚΝΕ που ήμουν μέλος διαπαιδαγωγήθηκα να παλεύω για συγκεκριμένες αξίες και ιδανικά και έτσι θέλω να συνεχίσω μέχρι το τέλος της ζωής μου.  Στα 17 χρόνια ρεπορτάζ στο «Ριζοσπάστη» δε κέρδισα προνόμια και παχυλούς μισθούς. Το μόνο που κατάφερα να κερδίσω είναι οι χαλυβουργοί του Ασπροπύργου μετά από 9 μήνες καθημερινά στο πλάι τους να με αποκαλούν «ο δημοσιογράφος των χαλυβουργών» και οι συνάδελφοι της εφημερίδας να με προσφωνούν «ο χαλυβουργός»! Οι χαλυβουργοί είναι αυτοί όμως που με έμαθαν να μη σκύβω το κεφάλι και να αγωνίζομαι για το δικαίωμα στην εργασία, για να μπορώ να ζήσω την οικογένειά μου με αξιοπρέπεια. Είναι η μάνα ενός 19χρονου παλληκαριού που σκοτώθηκε σε εργατικό ατύχημα και τη βοήθησα με τις μαρτυρίες που είχα μαζέψει για το ρεπορτάζ, να μη μείνει ατιμώρητο το έγκλημα που στοίχησε τη ζωή του παιδιού της, που με δίδαξε να μη το βάζω κάτω και να παλεύω.

Αυτό κάνω και τώρα παλεύω για να έχει η μικρή μου κόρη φαΐ στο σπίτι και βγάζω κραυγή. Μπορεί να είναι δυνατή και να μη σας αρέσει αλλά τέτοια κραυγή είναι. Και σας φωνάζω δυνατά, ότι οι επιλογές που κάνετε είναι καταστροφικές και εγκληματικές και από αυτές μόνο ο εχθρός θα κερδίσει!

Υ.Γ. Είναι σίγουρο ότι ο Ριζοσπάστης θα συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς εμένα. Θα μπορέσει όμως με τη πορεία που δρομολογείται να αποτελέσει το καλύτερο και αναντικατάστατο «όπλο» στα χέρια των μελών και κυρίως των εργατών ή θα μετατραπεί σε μια απλή κομματική μπροσούρα για την ικανοποίηση των υψηλόβαθμων κομματικών στελεχών;

Με συντροφικούς χαιρετισμούς

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Φύκια δολοφονιών για μεταξωτές κορδέλες υποκλοπών‏

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...4
Του Special Guest

Όσο γελοίο και να είναι κάποιοι προσπαθούν ακόμα να συνδέσουν υποκλοπές, Σχέδιο Ανάν, Δεκεμβριανά, πυρκαγιές, Βουκουρέστι, Βατοπέδι, Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, με κάποιο σχέδιο που οδήγησε στην ήττα Καραμανλή το 2009 αλλά και με άλλο σχέδιο που και καλά κάποιοι ήθελαν να τον δολοφονήσουν κιόλας!

Με αυτά και άλλα ευτράπελα ασχολούνται ακόμα κάποιοι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
   
Αλλά ας πάρουμε τα γεγονότα. Και όλα έχουν τη σημασία τους.

Απρίλιος 2004: Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν κάποιοι αμετανόητοι...

...που τρέφονται με λωτούς, ο Καραμανλής δεν λέει «όχι» στο Σχέδιο Ανάν. Αντίθετα, μετά την παρουσία του στη τελική φάση των διαπραγματεύσεων στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας – παρουσία που γέμισε πολύ κόσμο με απορίες ως προς την χρησιμότητά της δεδομένου ότι εξαντλήθηκε σε ατελείωτα ρουμ σέρβις, ο Κ. Καραμανλής στήριξε το Σχέδιο Ανάν. Εδώ η δήλωσή του. Και εδώ πρωτοσέλιδα εφημερίδων για τη δήλωσή του και την συνάντηση των τότε πολιτικών αρχηγών: ΑπογευματινήΈθνοςΕλ. ΤύποςΚαθημερινή

Μάιος 2004: ο Καραμανλής επισκέπτεται τις ΗΠΑ, μόλις δύο μήνες από την εκλογή του. Ήταν το δεύτερο ταξίδι του στο εξωτερικό ως Πρωθυπουργός. Συναντάται με τον τότε Πρόεδρο George WBush. Συντηρητικός ο ένας, συντηρητικός ο άλλος, τα βρίσκουν. Το κλίμα στις εφημερίδες που στήριζαν την τότε κυβέρνηση είναι πανηγυρικό:ΑπογευματινήΕλ. ΤύποςΚαθημερινήΧώρα

Μάιος 2005: ο Καραμανλής επισκέπτεται ξανά τις ΗΠΑ και έχει δεύτερη συνάντηση με τον Πρόεδρο Bush σε ένα χρόνο, κάτι πραγματικά σπάνιο για οποιοδήποτε ξένο αρχηγό. Οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ ποτέ δεν υπήρξαν καλύτερες, το κλίμα ομολογείται από τους πάντες ότι ήταν «άριστο». Από τα πιο επίσημα χείλη ακούγεται ότι Ελλάδα και ΗΠΑ είναι πλέον “στρατηγικοί εταίροι”. Ο κεντροδεξιός τύπος δημοσιεύει ενθουσιώδη άρθρα για τη νέα εποχή των ελληνοαμερικανικών σχέσεων: «Εταιρική σχέση με την Ελλάδα θέλει ο Μπους – Άριστο το κλίμα με Καραμανλή» , «Έξω πάμε πολύ καλά – Εντυπωσίασε ο Καραμανλής στις ΗΠΑ»  

Ιούλιος 2005: το κλίμα με την Ουάσιγκτον είναι τόσο καλό που η κυβέρνηση Καραμανλή αποφασίζει μέσα στο κατακαλόκαιρο και την απευθείας αγορά από τις Η.Π.Α. 30 F-16 με δυνατότητα απόκτησης και άλλων 10.

Φεβρουάριος 2006: Στις 2 του μηνός η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» αποκαλύπτει πληροφορίες για σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών. Την ίδια μέρα, άρον – άρον, διοργανώνεται έκτακτη συνέντευξη τύπου του τότε Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, Γ. Βουλγαράκη, παρουσία του τότε Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Θ. Ρουσόπουλου και του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης, Α. Παπαληγούρα.

Και εκεί γίνονται τα απίστευτα: αποκαλύπτεται ότι όντως υπάρχει υπόθεση υποκλοπών, οι ίδιοι υπουργοί φωτογραφίζουν εμπλοκή της αμερικανικής πρεσβείας, ότι “θύμα” (σύμφωνα με τους Υπουργούς) είναι ακόμα και ο Καραμανλής, ότι ήξερε ο Πρωθυπουργός και 5-6 άτομα ακόμη επί 11 μήνες (!), από τον Μάρτιο του 2005, ότι επέλεξαν να το κρατήσουν μυστικό, δεν ειδοποίησαν ούτε τις αρμόδιες αρχές, ούτε καν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και πως τα ηλεκτρονικά στοιχεία μετά από τόσους μήνες έχουν χαθεί ή και καταστράφηκαν, οπότε οι ένοχοι γλυτώνουν.

Το υποτιθέμενο “θύμα” επομένως των υποκλοπών, ο Κ. Καραμανλής, ενώ γνώριζε όπως μας είπαν την υπόθεση από το Μάρτιο του 2005, πήγε το Μάιο του 2005 στην Ουάσιγκτον για δεύτερη μέσα σε ένα χρόνο συνάντηση με τον «στρατηγικό εταίρο» του και επικεφαλής ουσιαστικά των υπηρεσιών που τoν παρακολουθούσαν, όπως μας είπαν, και λίγο αργότερα, τον Ιούλιο του ίδιου έτους, αγόρασε και καμιά 30αριά F-16. Ο δε χειρισμός στην υπόθεση των υποκλοπών, με το γεγονός να κρατιέται μυστικό επί ένα χρόνο, γλύτωσε τους πάντες από τα ενοχοποιητικά στοιχεία.

Φεβρουάριος 2006: Ο Γιώργος Παπανδρέου σε ομιλία του στη Βουλή λέει απευθυνόμενος στον Καραμανλή: «Μήπως δεν θέλατε να ανακαλυφθούν οι δράστες, αυτοί που είναι πίσω από τις υποκλοπές; Και μιλήσατε για λαϊκισμό. Όταν όμως οι υπουργοί σας έδωσαν την θεατρική παράσταση για την παρουσίαση των υποκλοπών, υπονόησαν ευθέως ότι , ευθύνη έχει μια συγκεκριμένη χώρα για τις υποκλοπές. Αυτό ήταν διότι έχετε στοιχεία; Εάν έχετε στοιχεία, θα πρέπει αυτή τη στιγμή, να ζητήσετε την αποπομπή του πρέσβη αυτής της χώρας. Εάν δεν έχετε στοιχεία, τότε εσείς κ. Καραμανλή ήσαστε λαϊκιστής, απέναντι στην ευθύνη την μεγάλη που έχετε σε αυτή την δημοκρατική χώρα. Να μην ξεχνάμε ότι, από το Γουότεργκειτ, από τότε και μετά, όσοι επικαλέστηκαν το εθνικό συμφέρον, το εθνικό συμφέρον για να καλύψουν και να δικαιολογήσουν τις ενέργειές τους, αποδείχθηκε ότι, κρύβουν αλήθειες».

Απάντηση καμία.

Φεβρουάριος 2006: Ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει«Συνεπής στις αρχές και τις αξίες που παγίως πρεσβεύει, ιδίως έναντι του θεσμού του Κοινοβουλίου, η κυβέρνηση, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δικαστικής έρευνας και ακριβώς προκειμένου να μην παρεμβληθεί οποιοδήποτε εμπόδιο στην έρευνα αυτή, καθώς και προκειμένου να μην θιγεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, θα προτείνει στη Βουλή, τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το μεγάλο αυτό θέμα… Η Εξεταστική Επιτροπή θα ερευνήσει όλες τις πτυχές του θέματος».

2007 – 2008: η κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται δύο φορές τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο. Η πρόφαση ήταν ότι υπήρχε δικαστική έρευνα. Τη δεύτερη φορά αρνήθηκε την Εξεταστική παρά το γεγονός ότι η δικαστική έρευνα είχε ολοκληρωθεί και η υπόθεση είχε τεθεί στο αρχείο. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δέχτηκε μόνο να επιληφθεί της υπόθεσης η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής - αλλά διέκοψε τις εργασίες της Επιτροπής βίαια, μετά από ελάχιστες συνεδριάσεις και ενώ είχε αρνηθεί την κλήση ουσιωδών μαρτύρων.

Μάιος 2009: Παρασκευή βράδυ 8 Μαΐου, γύρω στις 10 μ.μ., ανακοινώνεται το με Πρωθυπουργική απόφαση κλείσιμο της Βουλής (αρχές Μαΐου!) και ο τερματισμός της Β' Συνόδου, που οδηγεί στην οριστική παραγραφή όλων των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων για όλα τα σκάνδαλα της περιόδου 2004-2007, μεταξύ των οποίων και εκείνο των υποκλοπών.

Συμπέρασμα: Η τότε Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός επικαλέστηκαν ότι υπήρξαν θύματα των υποκλοπών. Αν τα πράγματα ήταν όντως έτσι, το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι στην υπόθεση αυτή, παρατηρήθηκε το πρωτοφανές φαινόμενο τα “θύματα” να μη θέλουν να μάθουν τους “θύτες” τους, να μην επιδιώκουν την τιμωρία τους και να κάνουν τα πάντα για να τους γλυτώσουν.

Το σίγουρο πραγματικό θύμα είναι η αλήθεια.

Σύντομα το Β' μέρος /04/2013 11:18:00 π.μ. Δημοσιεύθηκε από Παραπολιτική 


ο «δρόμος προς τον φασισμό είναι στρωμένος με καλές κραυγές»;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το σχόλιο του Πάσχου Μανδραβέλη για την εκπομπή Τράγκα με τη Χρυσή Αυγή


pasxos












Είναι ντροπή αυτό που έκανε ο Τράγκας. Και για το ΣΚΑΙ, και για την τηλεόραση και για την δημοσιογραφία. Απλώς ντροπή... Φοβάμαι δε πως αυτό είναι απλώς η επιφάνεια. Μην δούμε τον συγκεκριμένο showman υποψήφιο της «Χρυσής Αυγής». Win-win game: Αυτός θα προσφέρει ψήφους κι εκείνοι βουλευτική ασυλία.
Αλλά πολύ σκούξιμο, ρε παιδάκι μου για τον Τράγκα. Δεν είναι ο κατ' εξοχήν «αντιμνημονιακός»; Είναι άλλος ο καθημερινός Τράγκας στο Real Fm άλλος o εβδομαδιαίος του ΣΚΑΙ; Είναι άλλος ο Τράγκας της 6.4.2013 και άλλος ο της 23.3.2013; Δεν χαρακτηρίστηκε από κορυφαίο αντιμνημονιακό της αριστεράς «αντικειμενικός δημοσιογράφος»; Ή είναι αντικειμενικός μόνο όταν αποκαλεί την Μέρκελ «Ναζί» και παύει να είναι αντικειμενικός όταν αποκαλεί τον Κασιδιάρη «δημοκράτη»; Ουδείς κατανοεί ότι αυτά τα δύο είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος;
Δεν μπορούμε να δούμε ότι ο λαϊκισμός είναι ο επωαστήρας του αυγού του φιδιού; Ότι τις καρέκλες που κάθονται οι φασίστες άλλοι τις ζεσταίνουν πρώτα; Ότι ο «δρόμος προς τον φασισμό είναι στρωμένος με καλές κραυγές»; Ότι ο φασισμός είναι λαϊκισμός με μπράτσα ή/και με όπλα; Ή απλώς δεν πειράζει που το γινάτι βγάζει μάτι;
ΥΓ: Δεν είμαι εργαζόμενος στο ΣΚΑΙ, δεν είμαι διευθυντής του, δεν του έδωσα τηλεοπτική εκπομπή, δεν του έδωσα καθημερινό μικρόφωνο στο ραδιόφωνο. Ούτε στην εκπομπή του βγαίνω. Αει σιχτίρ πια με τον υποκριτικό αντιναζισμό

~ Rappel, une offre privilège pour votre machine

Jusqu'au 10 Décembre, pour 1 euro votre machine Nespresso Si vous ne parvenez pas à lire correc...

Ετικέτες

addthis

feedvalidator

[Valid Atom 1.0]